1. Сын несёт домой мешки.
Ὁ υἱὸς τοὺς σάκκους οἴκαδε φέρει.
2. Хозяин и раб работают вместе.
Ὅ τε δεσπότης καὶ ὁ δοῦλος ἅμα πονοῦσιν.
3. Внезапно хозяин берёт палку; поэтому раб спешит.
Ἐξαίφνης ὁ δεσπότης ῥάβδον λαμβάνει· ὁ οὖν δοῦλος σπεύδει.
4. Дикеополь говорит рабу: «Не болтай глупостей, а помогай!»
Ὁ Δικαιόπολις λέγει τῷ δούλῳ· «Μὴ φλυάρει, ἀλλὰ συλλάμβανε.»
5. Дом Дикеополя находится за деревьями.
Ὁ τοῦ Δικαιοπόλιδος οἶκος ἐστι μετὰ τὰ δένδρα.
6. Что с тобой, мальчик? Почему ты не двигаешься?
Τί πάσχεις, ὦ παῖ; Διὰ τί ἀκίνητος μένεις;
7. Земледельцы уже не сеют в полях, а идут домой, ведь солнце заходит.
Οἱ γεωργοὶ οὐκέτι σπείρουσιν ἐν τοῖς ἀγροῖς, ἀλλ᾽ οἴκαδε βαδίζουσιν· ὁ γὰρ ἥλιος καταδύνει.
8. Пока Миррина несёт обед, она спотыкается и падает.
Ἐν ᾧ ἡ Μυρρίνη τὸ δεῖπνον φέρει, πταίει καὶ πίπτει.
9. Разве ты не знаешь, раб, что нельзя оставлять мешки в поле?
Ἆρα ἀγνοεῖς, ὦ δοῦλε, ὅτι οὐ δυνατόν ἐστι τοὺς σάκκους ἐν τῷ ἀγρῷ λείπειν;
10. Вы опять болтаете глупости, рабы? Снова берите мешки и сейте!
Ἆρα αὖθις φλυαρεῖτε, ὦ δοῦλοι; Αὖθις λαμβάνετε τοὺς σάκκους καὶ σπείρετε.
11. Сын падает, а мать говорит: «Увы, бедный сын! Что с тобой?»
Ὁ υἱὸς πίπτει, ἡ δὲ μήτηρ λέγει· «Φεῦ, φεῦ τοῦ υἱοῦ! Τί πάσχεις;»
12. Почему ты не взбираешься на дерево, сынок, и не стряхиваешь плоды?
Διὰ τί οὐκ ἀναβαίνεις ἀνὰ τὸ δένδρον, ὦ παῖ, οὐδὲ κατασείεις τοὺς καρπούς;
13. Раб падает, потом с трудом поднимается и снова идёт к полю.
Ὁ δοῦλος πίπτει, ἔπειτα μόλις ἐπαίρει ἑαυτὸν καὶ αὖθις βαδίζει πρὸς τὸν ἀγρόν.
14. Что ты делаешь, раб? Почему ты уже садишься и обедаешь? Уже не время.
Τί ποιεῖς, ὦ δοῦλε; Διὰ τί ἤδη καθίζεις καὶ δειπνεῖς; Οὐκέτι καιρός ἐστιν.
15. Я чувствую себя хорошо, мать, ведь я сильный и храбрый мальчик.
Καλῶς ἔχω, ὦ μῆτερ· ἰσχυρὸς γὰρ καὶ ἀνδρεῖός εἰμι παῖς.